آوینا...ستاره ی آسمانم

یکسال گذشت به رسم سالهای بی برگشت گذشته به نیامدن همیشه ی لحظه هایمان قسم ناب ترین تقویم را تو ساختی    که لحظه هایم به پایت نمی رسند لحظه ای  در صبح چهارشنبه ی پاییز, که طلایی ترین بهار طلوع کرد.دختری از تبار مهر و مهربانی خلق شد..در شهر زنبق و رازقی متولد شدند لحظه هایی که قد کشیدی و پروانه ی نگاهمان در حوالی فانوس تو پرسه میزد لحظه هایم را نمیفروشم..لحظه هایی که مهربانی آموختیم     حالا تو هستی و وزن موازی خنده هایت  ... من ماندم و خاطرات خسته و خیسم تو هستی و اشک هایی که در آغوش من گم می شود.. من ماندم و ناباوری های مادربودنم تو که شاهراه ...

  از هفت سين سرور    ماهي و تنگ بلور سکه و سبزه و آب    باز هم شادي عيد آرزوهاي سپيد   باز ليلاي بهار باز مجنوني بيد     بازهم رنگين کمان باز باران بهار    باز گل مست غرور باز بلبل نغمه خوان    باز رقص دود عود  تاریخ: فروردین 92 با شروع بهار و بعد از چندین ماه مرخصی  بازگشت به محل کار نگرانی های من و بیقراری های تو را به هم گره می زند دلبندم... گفته بودم نترس تنهایی سراغت نمی آید.هستم گفته بودم لالایی هایت با من آغوش مادرانه ام برای تو شرمنده ام این روزها تصویر لرزان...

      پدر یعنی تپش در قلب خانه        پدر یعنی تسلط بر زمانه پدر احساس خوب تکیه بر کوه پدر یعنی تسلی وقت اندوه پدر یعنی غرور و مستی من پدر یعنی تمام هستی من                                                                                                                         &n...

  کوچکترین رفتگری که دیده ام آبی پوشیده بود   عجله نکنیم رنگ را نیز خواهی شناخت هرچندبعضی از بزرگترها (که هیچ اشاره نمیکنم به پدرت!!!!!!) گاهی سبز را آبی خطاب می کنند و سوسنی را زرد. بگذریم راستی پاهای برهنه ات را کجای دلم بگذارم؟! ...